تبیین چرائی دخالت فقیه در مصادیق با بررسی بحث بلاد کبیره امام خمینی (س)
40 بازدید
نقش: نویسنده
سال نشر: 00/0/0
وضعیت چاپ : چاپ نشده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
بسم الله الرحمن الرحیم چکیده دخالت فقیه در مصادیق موضوعات احکام شرعی، گاه، این سؤال را مطرح می کند که آیا این دخالت از شؤون فقیه است یا خیر؟ و آیا مقلّد می تواند در مواردی که مجتهدش در تعیین مصداق وارد می شود، از او تخطّی کند؟ برای بررسی این مبحث، باید ابتدا روشن کرد که در چه مصادیقی فقهاء نمی توانند وارد شوند و در چه مصادیقی به ناچار باید وارد شوند؟ این مقاله ضمن تصحیح این سؤال که «آیا دخالت در موضوعات، از شؤون فقهاء است یا خیر؟» به سؤال «آیا دخالت در مصادیق موضوعات از شؤون فقهاء است یا خیر؟»، با بررسی بحث بلاد کبیره که در دهه ی شصت توسط حضرت امام خمینی سلام الله علیه مطرح شده بود، با ارائه ی چندین مقدمه ی مفید و کاربردی، به بیان جواب می پردازد. ............. .............. نتیجه گاهی فقیه، هنگام بیان حکم، به تعیین مصداق نیز می پردازد. در این حالت اگر موضوع، از موضوعات مشکّکی باشد که از لحاظ کیفیت قابل تبدیل به کمیّت نباشد، فقیه با استفاده از ذوق فقاهت خود، آن مفهوم مورد نظر را به صورت مصداق ارائه می دهد؛ یعنی به ناچار حکم شرعی را بوسیله ی تبیین موضوع به مصداق، بیان می کند. در این حالت مقلد حق سرپیچی از مجتهد را ندارد. آنچه حضرت امام خمینی سلام الله علیه در تعیین مصداق شهر تهران به عنوان بلاد کبیره انجام داده اند، از همین مورد؛ یعنی بیان حکم شرعی بلاد کبیره با تبیین موضوع حکم بوسیله ی ارائه ی مصداق آن (شهر تهران) است و مقلدین آن بزرگوار نمی توانند به فتوای ایشان عمل ننمایند. (این پژوهش، تقریر درس استاد حاج سید حسن خمینی حفظه الله است)